Vitamine

Multivitamines: welke werken echt — en welke niet?

verschil tussen multivitamine

Verschil tussen multivitamines: waar moet je op letten?

Korte samenvatting

Multivitamines verschillen sterk in samenstelling, dosering en biologische beschikbaarheid van de gebruikte ingrediënten. Het ene preparaat bevat bijvoorbeeld cyanocobalamine (een synthetische vorm van vitamine B12), terwijl het andere methylcobalamine gebruikt, wat door sommigen als beter opneembaar wordt beschouwd. Daarnaast varieert de hoeveelheid van elke voedingsstof: sommige bevatten 100% van de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid (ADH) volgens het RIVM, andere tot wel 500% van bepaalde vitamines.

Belangrijkste verschillen in samenstelling

De eerste fundamentele vraag bij het vergelijken van multivitamines is: welke voedingsstoffen zitten erin en in welke hoeveelheden? Een basismultivitamine bevat meestal vitamine A, B-complex, C, D, E en mineralen zoals magnesium, zink en ijzer. Maar daar houdt de uniformiteit op.

Doseringen ten opzichte van de ADH

Volgens het RIVM bedraagt de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid vitamine D bijvoorbeeld 10 microgram (400 IE) voor volwassenen. Maar multivitamines bevatten vaak tussen de 5 en 25 microgram (200-1000 IE). Voor vitamine C ligt de ADH op 75 mg voor vrouwen en 90 mg voor mannen, terwijl sommige multivitamines 200 mg of meer bevatten. Bij vitamine B12 is de ADH 2,8 microgram, maar preparaten bevatten vaak 10-100 microgram.

Deze variaties zijn niet per se problematisch. Watervitamines zoals vitamine C en B-complex worden bij overmaat meestal via de urine uitgescheiden. Bij vetvitamines (A, D, E, K) ligt dat anders: die stapelen zich op in het lichaam. Voor vitamine D stelt het Voedingscentrum een bovengrens van 75 microgram (3000 IE) per dag voor volwassenen.

Geslachts- en leeftijdsspecifieke formules

Sommige fabrikanten bieden aangepaste formules aan. Een multivitamine voor vrouwen bevat vaak extra ijzer (vanwege menstruatieverlies) en foliumzuur (belangrijk bij zwangerschap). Voor mannen ligt de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid zink op 9 mg versus 7 mg voor vrouwen volgens het RIVM. Seniorformules bevatten meestal extra vitamine D en B12, omdat de opname van deze voedingsstoffen met de leeftijd afneemt.

Er is echter weinig wetenschappelijk bewijs dat deze gerichte formules gezondheidsvoordelen opleveren boven standaardformules bij mensen zonder specifieke deficiënties. Een systematische review in het Journal of the American Medical Association (JAMA, 2018) vond geen overtuigend bewijs dat multivitaminegebruik het risico op hart- en vaatziekten of kanker vermindert bij de algemene bevolking.

Verschil in biologische beschikbaarheid

Niet alle vormen van vitamines en mineralen worden even goed opgenomen door het lichaam. Dit is waar veel marketingtaal over "premium kwaliteit" op inspeelt, maar de verschillen zijn genuanceerder dan fabrikanten vaak suggereren.

Vitamine B12: cyanocobalamine versus methylcobalamine

Cyanocobalamine is de synthetische, goedkope vorm die in de meeste multivitamines zit. Het lichaam moet deze vorm eerst omzetten naar de actieve vormen methylcobalamine en adenosylcobalamine. Methylcobalamine wordt aangeprezen als "direct bruikbaar" en "beter opneembaar", maar het wetenschappelijk bewijs hiervoor is beperkt. Een studie in het British Journal of Nutrition (2015) vond geen significant verschil in effectiviteit tussen beide vormen bij gezonde volwassenen. Alleen bij mensen met specifieke genetische varianten in het metabolisme kan methylcobalamine theoretisch voordelen bieden, maar dat betreft een kleine minderheid.

Magnesiumverbindingen

Het RIVM stelt de ADH voor magnesium op 300-350 mg voor vrouwen en 350-400 mg voor mannen. In supplementen zie je verschillende verbindingen:

  • Magnesiumoxide: goedkoop, maar slechts 4-15% biologische beschikbaarheid
  • Magnesiumcitraat: betere opname (30-40%), laxerend effect mogelijk
  • Magnesiumbisglycinaat: beste opname (tot 80%), minste maagdarmklachten, maar duurder
  • Magnesiumsulfaat (bitterzout): vooral laxerend effect, niet geschikt als voedingssupplement

Een multivitamine met 100 mg magnesiumoxide levert dus effectief minder magnesium dan een preparaat met 50 mg magnesiumbisglycinaat. Kijk daarom niet alleen naar de totale hoeveelheid, maar ook naar de gebruikte verbinding.

IJzer: ferroso versus ferro

IJzer komt voor als ferroso-verbindingen (Fe²⁺) of ferro-verbindingen (Fe³⁺). Ferroso-vormen zoals ferrosulfaat en ferrogluconaat worden 2-3 keer beter opgenomen dan ferro-vormen zoals ferriefumaraat. Tegelijk veroorzaken ferroso-verbindingen vaker maagdarmklachten. Veel fabrikanten gebruiken daarom ijzerbisglycinaat, een chelaatvorm die een goede balans biedt tussen opname en tolerantie.

Hulpstoffen, allergenen en kwaliteitsaspecten

Naast de actieve ingrediënten bevatten multivitamines talloze hulpstoffen: bindmiddelen, vulstoffen, omhullingsmiddelen en soms kleurstoffen of smaakstoffen. Deze kunnen relevante verschillen maken.

Allergie en intoleranties

Sommige multivitamines bevatten gluten, lactose, soja of schaaldierenextracten (als bron van glucosamine). Voor mensen met coeliakie, lactose-intolerantie of allergie is een expliciet allergeenvrij product essentieel. In de EU is er sinds 2014 wetgeving die verplicht dat fabrikanten de 14 belangrijkste allergenen duidelijk vermelden.

Conserveermiddelen en toevoegingen

Goedkopere preparaten bevatten soms kunstmatige kleurstoffen (E-nummers zoals tartrazine E102) of conserveermiddelen. Hoewel deze binnen de wettelijke normen veilig zijn, zijn ze niet noodzakelijk en kunnen ze bij gevoelige mensen reacties veroorzaken. Veganistische formules vermijden gelatine (vaak van runderoorsprong) in de capsule en gebruiken vitamine D uit korstmossen in plaats van schapenvet (lanoline).

Kwaliteitscontrole en certificering

In Nederland vallen voedingssupplementen onder de Warenwet. Fabrikanten moeten voldoen aan GMP-normen (Good Manufacturing Practice), maar de controle is minder streng dan bij geneesmiddelen. Onafhankelijke keurmerken zoals:

  • NVWA-registratie (Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit)
  • Informed Sport/Informed Choice (testen op dopingsubstanties, relevant voor sporters)
  • ISO 22000 certificering

...bieden extra zekerheid over wat er daadwerkelijk in de verpakking zit. Onderzoek door ConsumerLab (een onafhankelijke Amerikaanse testorganisatie) toont regelmatig aan dat sommige supplementen niet de gedeclareerde hoeveelheden bevatten of verontreinigd zijn met zware metalen.

Prijs-kwaliteitverhouding en marketingclaims

De prijzen van multivitamines variëren van €0,05 tot €2,00 per dagdosis. Betaal je voor duurdere preparaten werkelijk betere kwaliteit, of vooral voor marketing?

Huismerkversus A-merken

Een vergelijkend onderzoek door de Consumentenbond (2023) toonde aan dat huismerken van Kruidvat, Etos en supermarkten vaak identieke samenstellingen hebben als duurdere merken zoals Davitamon, maar 3-5 keer goedkoper zijn. De biologische beschikbaarheid verschilt nauwelijks als dezelfde verbindingen worden gebruikt (bijvoorbeeld beide cyanocobalamine voor B12).

Het prijsverschil zit voornamelijk in marketing, verpakking en distributie. A-merken investeren meer in reclame en onderzoek, maar dat vertaalt zich zelden in meetbaar betere gezondheidseffecten bij de gemiddelde gebruiker.

"Premium" ingrediënten

Duurdere multivitamines benadrukken vaak:

  • Biologische oorsprong (niet relevant voor mineralen, beperkt voor synthetische vitamines)
  • Uit voedsel gewonnen vitamines (theoretisch completer, maar geen bewijs voor superieure werking)
  • Toegevoegde plantenextracten (zoals groentepoeders, kurkuma, spirulina)

Deze toevoegingen klinken aantrekkelijk, maar zitten vaak in te lage concentraties om fysiologisch effect te hebben. Om bijvoorbeeld de 200 mg kurkuma-extract in een multivitamine een ontstekingsremmend effect te laten hebben, zouden volgens onderzoek in het European Journal of Pharmacology (2019) doseringen van 1000-2000 mg nodig zijn.

EFSA-goedgekeurde claims

Let op het verschil tussen toegestane gezondheidsclaims (door de European Food Safety Authority goedgekeurd) en suggestieve marketing. EFSA keurt claims goed zoals:

  • "Vitamine D draagt bij aan normale botvorming"
  • "IJzer draagt bij tot vermindering van vermoeidheid"
  • "Vitamine C draagt bij aan de normale werking van het immuunsysteem"

Claims over "versterkt je weerstand", "geeft energie" of "beschermt tegen ziekten" zijn niet toegestaan tenzij specifiek geformuleerd volgens EFSA-criteria. Fabrikanten omzeilen dit soms met vage taal of asterisken die naar kleine lettertjes verwijzen.

Wanneer professioneel advies inwinnen?

Een multivitamine kiezen lijkt simpel, maar er zijn situaties waarin professioneel advies essentieel is:

Bij medicijngebruik

Sommige vitamines en mineralen interacteren met medicatie:

  • Vitamine K beïnvloedt bloedverdunners zoals acenocoumarol (Sintrom)
  • Calcium en magnesium verminderen de opname van bepaalde antibiotica en schildkliermedicatie
  • Hoge doses vitamine E kunnen het bloedingsrisico verhogen bij antistollingsmedicatie
  • IJzer interfereert met levodopa (Parkinsonmedicatie)

Overleg bij medicijngebruik altijd met je apotheker of huisarts voordat je een multivitamine start.

Bij aandoeningen

Mensen met nierproblemen moeten oppassen met magnesium en kalium. Bij leveraandoeningen kunnen hoge doses vitamine A schadelijk zijn. Hemochromatose (ijzerstapeling) vereist juist ijzervrije supplementen. Een arts of diëtist kan inschatten welke samenstelling veilig en zinvol is.

Bij zwangerschap of kinderwens

Zwangere vrouwen hebben specifieke behoeften: 400 microgram foliumzuur extra, hogere ijzerbehoefte, maar juist niet te veel vitamine A (teratogeen boven 3000 microgram). Speciale zwangerschapsmultivitamines zijn hier beter geschikt dan standaardformules. Het RIVM adviseert alle vrouwen met kinderwens 400 microgram foliumzuur extra te nemen, naast voeding.

Bij vermoeden van tekorten

Symptomen zoals vermoeidheid, haaruitval of neurologische klachten kunnen duiden op specifieke deficiënties. Een bloedtest kan uitsluitsel geven. Blindlings een multivitamine nemen maskeert mogelijk een onderliggend probleem zonder het op te lossen. Een tekort aan vitamine B12 bijvoorbeeld (aanbevolen dagelijkse hoeveelheid 2,8 microgram volgens het RIVM) vereist vaak hoge therapeutische doses of injecties, niet de beperkte hoeveelheid in een standaard multivitamine.

Conclusie

De verschillen tussen multivitamines zitten in dosering, vorm van de voedingsstoffen (en daarmee biologische beschikbaarheid), hulpstoffen en natuurlijk de prijs. Voor de meeste gezonde volwassenen met een gevarieerd voedingspatroon zijn deze verschillen minder relevant dan de marketing doet geloven.

Als je een multivitamine wilt gebruiken als "verzekering" tegen eventuele tekorten, volstaat een eenvoudig preparaat met 100% van de ADH-waarden volgens het RIVM. Let op de vorm van B12, magnesium en ijzer als je optimale opname wilt, en controleer of het product vrij is van allergenen die voor jou relevant zijn.

Duurdere preparaten met "premium" ingrediënten bieden zelden aantoonbare gezondheidsvoordelen boven goedkopere alternatieven met identieke samenstellingen. De Consumentenbond en onafhankelijke testorganisaties laten zien dat huismerken vaak even effectief zijn.

Heb je specifieke gezondheidsklachten, gebruik je medicatie of ben je zwanger? Kies dan niet zelf, maar vraag advies aan een apotheker, huisarts of diëtist. Zij kunnen inschatten of je überhaupt een multivitamine nodig hebt, en zo ja, welke samenstelling bij jouw situatie past. Want het belangrijkste verschil tussen multivitamines is niet de verpakking of prijs, maar of ze passen bij jouw individuele behoeften.

Disclaimer. De informatie op deze website is uitsluitend bedoeld voor informatieve doeleinden en vormt geen medisch advies. Raadpleeg altijd een arts of apotheker voordat je supplementen gebruikt.
Verder lezen

Gerelateerde onderwerpen

Meer in Vitamine

Lees ook